Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32156 K.2021/6800

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, temyiz dışı sanık ... ve suça sürüklenen çocuk .... ile birlikte müştekinin evinin karşısındaki boş araziye park ettiği tankerinin aküsünü çalması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Her ne kadar 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün aynen açıklanması gerekmekte ise de, dairemizin 19/03/2019 tarih ve 2017/4899 E. - 2019/5339 K. sayılı ilamından önce verilen ve yalnız sanık tarafından temyiz edilen mahkemenin 23/01/2015 tarih ve 2014/317 E. - 2015/30 K. sayılı kararı ile 5.000,00 TL hapisten çevrili adli para cezasına hükmedildiği ve bu hususun 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği ve TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden bozma üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sonrası verilen hükümde 8 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,