KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/32339 E., 2021/4706 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık, kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafiinin 23.09.2020 tarihli dilekçesi ile hırsızlık, kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettiği, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi, 2019/1439 Esas, 24.09.2020 tarihli ek kararı ile, kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verdiği, ek kararın sanık müdafiine 29.09.2020 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin başka dilekçe vermediği belirlenerek yapılan incelemede;
I-Katılan vekilinin sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istem isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteğinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II-Katılan vekili ve sanık müdafiinin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın beraat etmesi gerektiği, üzerine atılı suçu işlemediği, yeterinde delil olmadığı, katılan vekilinin temyiz isteminin de sanığa teşdiden ceza verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/32339, K. 2021/4706, 9 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama