Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32434 K.2021/11476

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar Dairemizin 17.09.2018 tarihli 2018/3698 E. - 2018/9626 K. sayılı ilamıyla, suç tarihi olarak kabul edilen 27.05.2013 tarihinde, müştekinin suça konu motosikleti gündüz kabul edilen bir saat diliminde kaldırım üzerine park etmesi ve suça sürüklenen çocukların 28.05.2013 günü saat 02.55 sıralarında motosiklet kullanırken görülmeleri ve suç saatine ilişkin bir tespitin de olmaması nedeniyle, hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuklar lehine gündüz vakti işlendiği kabul edilmişse de; dosyada yer alan yakalama tutanağı, olay yeri inceleme raporu ve müşteki ifade tutanağına göre suç tarihinin 28.03.2013 tarihi olduğu,

UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre 27.03.2013 günü gece vaktinin saat 19.38'de başlaması ve saat 05.01’de bittiği, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiği belirlenerek ve suça sürüklenen çocukların yüzlerine karşı verilen 31.05.2019 tarihli kararda temyiz başvuru süresinin başlayacağı zamanla ilgili olarak kararın “tefhimden itibaren 7 gün içerisinde” yerine kararın “tefhim ve tebliğden itibaren 7 gün içerisinde” temyiz edilebileceği yazılmak suretiyle suça sürüklenen çocukların yanıltıldığı anlaşıldığından, öğrenme üzerine yapılan temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 17.09.2018 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyiz edilen 24.12.2013 tarihli kararda suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeyerek, hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-e, 31/3 ve 62. maddeleri maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmesi,