Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32939 K.2021/3140

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.01.2009 tarih, 2008/640 E. 2009/28 K. sayılı kararı ile hükümlü ...

Avcı hakkında müşteki ...'a karşı eylemine yönelik olarak TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca hırsızlık suçundan 3 yıl hapis cezası ve TCK'nın 151/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, benzer şekilde müşteki ...'a karşı eylemine yönelik olarak da TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca hırsızlık suçundan 3 yıl hapis cezası ve TCK'nın 151/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş;

hükümlerin temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03.02.2014 tarih, 2011/7520 E. 2014/1142 K. Nolu ilamı ile hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verildikten sonra hükümler kesinleştirilmiş ve hükümlerin infazına başlanmış ancak hükümlü hakkında aynı eylemlere ilişkin olarak yapılan mükerrer yargılama sonucu Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.03.2012 tarih, 2010/54 E. 2012/264 K. Nolu ilam ile hükümlünün ...'a yönelik eylemi yönünden beraatine,

...'a yönelik eylemi yönünden ise TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan 2 yıl hapis cezası ve TCK'nın 151/1. madde uyarınca mala zarar verme suçundan ise 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve mahkumiyet hükümlerinin temyizi üzerine Dairemizin 15.09.2014 tarih, 2013/28303 E. 2014/20666 K. Nolu ilamı ile hükümlerin onanmasına karar verilerek,

hükümlerin kesinleştiği ve infaza verildiği ancak infaz aşamasında diğer hükümlü ...'ın işbu temyize konu davaya yönelik yaptığı yargılamanın yenilenmesi talebine yönelik olarak düzenlenen 23.11.2015 tarihli tensip tutanağı ile talebin kabülü ile açılan duruşma ile hükümlü ... Avcı hakkında da karar verildiği ve hükümlü ...

Avcı tarafından mahkemece verilen 22.12.2015 tarihli ek karara yönelik yapmış olduğu temyiz talebine binaen yapılan inceleme neticesinde Dairemizin 22.10.2020 tarihli 2020/21201 E. 2020/11335 K. nolu ilamı ile mükerrer davaya ilişkin yapılan itirazların CMK'nın 311. maddesinde sayılan sebeplerden olmadığından Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22.12.2015 tarihli ek kararın da yok hükmünde olduğu, bu nedenle hukuken varlık kazanmayan ve infazı kabil olmayan bir kararın temyiz davasına da konu edilemeyeceği ancak Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.01.2009 tarihli kararının temyizi ile düzeltilerek onanması,

mükerrer dava olan Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.03.2012 tarihli kararının temyizi ile onanması karşısında; bu hukuka aykırılığın ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılacak itiraz sonucu giderilebileceği nazara alınarak temyiz itirazının reddine karar verilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan 02.12.2020 tarihli itirazın, Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15.03.2012 tarihli, 2010/54 E. 2012/264 K. nolu kararın temyizi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucu 15.09.2014 tarihli, 2013/28303 E. 2014/20666 K. nolu ilam ile verilen onama kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;