Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3358 K.2020/15801

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-16/02/2015 günü ...'ın ikametine girilerek birtakım eşyalar ile birlikte müşteki ... adına kayıtlı ... plakalı aracın anahtarı alınarak park halindeki bu araç çalındıktan sonra, 23/02/2015 tarihinde suça konu aracın yol üzerinde kazaya karıştıktan sonra terk vaziyette ele geçirilmesi ve araç içerisinde elde edilen tişört üzerinde yapılan inceleme sonucu sanığın kan örneğinden elde edilen genotip özellikleri ile uyumlu olduğunun tespit edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın hırsızlık suçunun işlendiği tarihte UYAP kayıtlarına göre cezaevinde bulunduğu anlaşılmakla birlikte, sanığın aşamalardaki savunmasında;

suça konu aracı kullanmadığını, arkadaşlarına zaman zaman tişörtünü verdiği ve arkadaşlarının kullandığı araçlara bindiği de olduğunu, ancak aracın içinde tişört bırakmasının söz konusu olmadığını beyanla üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, sanığın aşamalarda yüklenen suçu işlemediğine dair savunmasının aksine, suça konu araçta tişörtünün bulunması dışında, sanığın atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,