Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3366 K.2020/14942

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanık hakkında daha ağır cezayı içeren İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2012 kesinleşme tarihli ve 2011/223 Esas 2012/1274 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesinin (Kadıköy Kapatılan 2. Asliye Ceza Mahkemesi) 2006/84 Esas – 2011/854 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan 1 yıl 3 ay hapis hapis cezasının mükerrerliğe esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak “İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/11/2012 kesinleşme tarihli ve 2011/223 Esas 2012/1274 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,