Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3604 K.2021/1122

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08/10/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 19/04/2014 günü yeniden işlemeye başladığı ve sanık hakkında müştekiye yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından zamanaşımı içinde karar verilebileceği belirlenerek yapılan incelemede;

02/04/2012 tarihli tutanak içeriğine göre; sanığın olay günü saat 05:00 sıralarında hırsızlığa teşebbüs ettiği iş yeri yakınında yakalandığı, sanığın da savunmasında saat 04:00- 05:00 sıralarında eylemi gerçekleştirdiğini beyan ettiği, UYAP kayıtlarına göre, suç tarihinde yaz saati uygulaması dikkate alındığında gece vaktinin 05:42’de sona erdiği ve bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlenmeye teşebbüs edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.