Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4163 K.2021/244

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 07/11/2013 tarih ve 2013/616 Esas, 2013/903 Karar sayılı mahkumiyet kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 09/12/2013 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 05/05/2014 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin 24/06/2015 tarihinde kesinleşen, 2014/154 Esas sayılı mahkumiyetine konu suçun, 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımlanan dolandırıcılık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığının anlaşıldığı,

ancak sanığın UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin 03/03/2016 gün, 2015/278 E., sayılı ilamına göre 23/10/2015 tarihinde yağma suçunu işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren kesinleşen mahkumiyetinin bulunduğu ve açıklanması geri bırakılan kararın açıklanma koşullarının oluştuğu belirlenerek yapılan incelemede;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1. ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükmü esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,