Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4236 K.2020/6331

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/158 Esas – 2011/394 Karar sayılı sanığın elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan mahkumiyetine dair ilamının hükümden sonra 05/07/2012 tarih ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 82. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesinin yürürlükten kaldırılıp,

sanığa atılı suçun TCK'nın 163/3. maddesinde yeniden düzenlendiği ve 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca elektirik enerjisi hırsızlığı suçundan mahkumiyeti bulunan kişinin 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde katılan kurumun zararını tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağının düzenlendiğinin anlaşılması karşısında,

tekerrüre esas alınan hükümlülük ile ilgili 6352 sayılı Kanun ile getirilen yeni düzenleme nedeniyle uyarlama yargılaması ve sanık tarafından ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında 09/12/2011 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağı uyarınca sayaç harici kolon hattından direk hat alarak kaçak elektrik kullanıldığından bahisle açılan dava ile ilgili olarak dosya kapsamına göre, sanığın soruşturma aşamasında alınan 26/05/2015 tarihli kolluk ifadesinde,

09/12/2011 tarihli tutanak ile ilgili hakkında daha önce yargılama yapılıp ceza verildiğini ve cezasını da infaz ettiğini söylemesi nedeniyle her ne kadar UYAP sisteminde yapılan kontrolde böyle bir dosyaya rastlanmamış ise de mükerrer cezaya sebebiyet verilmemesi için sanığın savunmasının araştırılarak sanık hakkında aynı suçtan verilen bir mahkumiyet kararının bulunması halinde sanık hakkında CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık hakkında 19/11/2011 ve 09/12/2011 tarihlerinde kaçak elektrik kullandığından bahisle ayrı ayrı tutanak düzenlendiği ve 19/11/2011 tarihli tutanakla ilgili 13/02/2013 tarihinde, incelemeye konu 09/12/2011 tarihli tutanakla ilgili olarak ise 29/05/2015 tarihinde ayrı ayrı kamu davası açıldığı,

19/11/2011 tarihli tutanakla ilgili dosya içerisinde yer alan Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/110-420 E.-K. sayılı dava dosyasının 06/06/2013 tarihli gerekçeli karar örneğinden, sanığın TCK'nın 163/3,62,50/1-a. maddeleri uyarınca 6.000 TL hapisten çevrili adli para cezasına dair mahkumiyetine karar verilerek 04/09/2013 tarihinde kesinleştiği, anılan kararda sanık hakkındaki incelemeye konu 09/12/2011 tarihli tutanaktan bahsedilmediği gibi sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında,

iddianame tarihleri dikkate alındığında incelemeye konu 09/12/2011 tarihli tutanak ile 19/11/2011 tarihli tutanak arasında hukuki kesinti bulunmadığı ve sanığın eylemini zincirleme olarak gerçekleştirdiği nazara alınarak, öncelikle 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi uyarınca, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirildiğinde,

katılan kurumun 09/12/2011 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına ilişkin cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, temyiz dilekçesine ekli 18/01/2016 tarihli makbuzdan sanığın ödediği anlaşılan 386,44 TL 'nin bu miktarı karşılaması halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

karşılamaması halinde bakiye kalan kısım için sanığa kalan miktarı da belirtilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre kalan zararı gidermesi halinde hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

sanığın kalan zararı gidermemesi halinde ise sanık hakkında 09/12/2011 tarihli tutanak nedeniyle mahkumiyet kararı verilip TCK'nın 43. maddesi ile artırım yapıldıktan sonra, önceki suç (19/10/2011 tarihli) nedeniyle verilen cezadan mahsup edilerek sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,