Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/459 K.2020/7850

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında daha ağır cezayı içeren İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/01/2014 kesinleşme tarihli ve 2013/357 Esas sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, İstanbul Anadolu 17. Asliye Mahkemesince verilmiş 15/03/2014 kesinleşme tarihli, 2013/36 Esas sayılı kararındaki hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasının mükerrerliğe esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine, ''İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/12/2013 karar tarih ve 2013/357 Esas sayılı kararı ile sanığa hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,