Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/4833 K.2021/7204

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...’ün 15/07/2015 tarihli dilekçesinin temyiz talebini içermediği, gerekçeli karar tebliğ talebine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 1-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin o yer Cumhuriyet savcısının, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik ise sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 06/07/2015 olduğu halde 01/06/2015 olarak yazılması ile suç tarihinin 24/02/2013 yerine 25/02/2013 şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan, sanık ... hakkında ise suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin o yer Cumhuriyet savcısının, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik ise sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a- Sanık ... ve ...’in müştekilerin ikametlerinden gerçekleştirdikleri eylemleri nedeniyle hırsızlık suçunun yanı sıra konut dokunulmazlığını bozma suçunun da oluşacağı gözetilmeden sanıklar hakkında mahkumiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi,

b- Müştekilerin ikametlerinden hırsızlık sonucu çalınan eşyaların sanıklar tarafından sanık ...’a satıldığı, sanığın eşyaları faturasız olarak satın aldığı çeşitli ve çok sayıdaki eşyanın meşru şekilde elde edilip satıldığına dair bir belgenin bulunmadığı ve sanık tarafından eşyaların satın alma saati de gözetildiğinde, sanık ...’ın atılı suçu işlediği gözetilmeden,

yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi ve hükümden sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c- Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin 06/07/2015 olduğu halde 01/06/2015 olarak yazılması ile suç tarihinin 24/02/2013 yerine 25/02/2013 şeklinde yazılması,

d- Sanık ...’in hüküm tarihinde Antalya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 06/07/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,