Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/5008 K.2021/5213

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Suç tarihi itibari ile 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın lehine olan ve eylemine uyan 6545 sayılı Kanun ile getirilen değişiklikten önceki haliyle TCK'nın 142/1-a maddesinde temel cezanın 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olarak öngörüldüğü ve hükmün gerekçesinde sanığın cezasının alt sınırdan tayinine karar verildiği belirtildiği halde hüküm fıkrasında temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak tayin edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2. Sanık hakkında kısa kararda 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 35/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesine rağmen, gerekçeli kararda sanık hakkında 142/1-a ve 35/2. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 9 ay hapis cezasından 62. madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 5 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

3. Sanığın adli sicil kaydında suç tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kaydı bulunsa da bu kaydın suç tarihine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel mahkumiyet sayılamayacağı ve suç tarihine göre sanığın sabıkasız olduğu gözetilmeden, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Sanık hakkında önceden uygulanmış olmakla CMK 231 maddesinde belirtilen hükmün açıklanmasının uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan, yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,