Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/5963 K.2021/4581

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak, bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay CGK'nın 28.02.2017 günlü, 2016/2-833 esas ve 2017/115 karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere; sanığın, özel güvenlik görevlisi olan müştekinin görev yaptığı hastanenin zemin katındaki güvenlik noktasında bulunan suça konu telsizi çalması suretiyle TCK'nun 142. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde düzenlenen "Kamu kurum ve kuruluşlarında veya ibadete ayrılmış yerlerde bulunan ya da kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya hakkında" ve 2. fıkrasının (h) bendinde düzenlenen "Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya

hakkında" olmak üzere hırsızlık suçunun iki farklı nitelikli halini ihlal ettiği, böylelikle sanığın, suçun daha ağır cezayı içeren nitelikli hali olan TCK'nun 142. maddesinin 2. fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiği halde suç vasfında yanılgıya düşülerek; sanık hakkında aynı Kanun'un 142/1-a maddesiyle hüküm kurularak eksik cezaya hükmolunması,