Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/597 K.2020/5255

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemlerine uyan TCK’nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 23/08/2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocukların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 14/02/2019 tarihli bozma ilamından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 28/10/2014 tarihli kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 168/1,62. maddeleri uyarınca hükmolunan 10 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nm 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine TCK'nın 142/1-b ve 62. maddeleri uyarınca verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,