Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6361 K.2021/2905

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suçun gerçekleştiği tarihin tam olarak belirlenemediğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamenin, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 15.09.2015 yerine 16.09.2015 olarak yazılması gerektiği yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin ifadesinde, 15.09.2015 tarihinde saat 23.00 sıralarında iş yerini kilitleyerek ayrıldığını, 16.09.2015 günü saat 08.00 sıralarında iş yerini açtığında yaklaşık 5.000,00 TL değerindeki sigaranın çalındığını beyan etmesi ile sanığın kollukta müdafii ile verdiği ifadesinde, olay günü arkadaşı Turgay ile birlikte motosiklet ile gezerken hırsızlığın gerçekleştiği büfeyi gördüklerini beyan etmesi ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati de dikkate alındığında, gece vaktinin saat 20.08’de başlayıp, 05.36'da sona erdiğinin anlaşılması karşısında,

eylemin işlendiği saatin kesin olarak belirlenememesi nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, suçun gündüzleyin işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,