Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/6639 K.2020/3666

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre, sanık hakkında Bayburt (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2009/180 E., 2009/279 K. sayılı dosyasında konut dokunulmazlığını bozma ve hakaret suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

bu kararının kesinleştiği 15.10.2009 tarihinden sonra denetim süresi içerisinde sanığın Bayburt Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/767 E., 2015/143 K. sayılı dosyasına konu 11.10.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı ihbar üzerine Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında “Bayburt (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2009/180 E. sayılı dosyasında verilen mahkumiyet hükümlerinin TCK’nın 51/7 maddesi gereğince tamamen infazına” karar verildiği,

ancak kararın gerekçe kısmında ise “Bayburt (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi’nin 25.09.2009 tarih 2009/180 esas 2009/279 karar sayılı ilamıyla verilen hükmün CMK’nın 231/11 maddesi gereğince açıklanmasına” karar verilerek bu suretle mahkemece hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,