Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/693 K.2020/6588

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık tarafından çalınan 10 kg’lık 4 teneke zeytinin suç tarihindeki değerine ilişkin dosya kapsamında bir tespit veya beyanın bulunmaması karşısında; suça konu zeytinlerin değeri tespit edilip uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekirken sanıkların suça konu zeytinleri sattıklarını beyan ettikleri bedel esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK'nın 116/1 ve 119/1-c. maddeleri gereği hükmolunan 12 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 43. maddesi gereği ¼ oranında artırım yapılması sırasında, 15 ay yerine 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi, daha sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç cezayı etkilemediğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,