Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/7615 K.2021/5192

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 10/12/1948 doğumlu olup suç tarihi itibariyle 67 yaşında olan mağdurun, duruşmada gözlem yapılarak veya gerektiğinde doktor raporu da alınıp beden veya ruh bakımdan kendini savunamayacak durumda olup olmadığının tespit edilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-son maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın, çalmış olduğu 3.750,00 TL paradan geriye kalan 2.500,00 TL paranın yerini göstererek soruşturma aşamasında mağdura iadesini sağlaması ve 1.250,00 TL paraya ilişkin kalan zararında kovuşturma aşamasında giderilmesi karşısında; soruşturma aşamasında kısmi iadenin gerçekleştiği dikkate alınarak TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca kısmi iade nedeniyle, mağdura etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığının sorulması ve rızasının olması halinde sanık hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması, rızasının olmaması halinde ise TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,