Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/7994 K.2021/11306

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Karar duruşmasında ... ile hazır edilen ve yüzüne karşı verilen 29.12.2015 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle, süresinden sonra yapılan 06.01.2016 tarihli sanık müdafiinin temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafii temyiz talebinde bulunmuş ise de, dosya arasında yer alan 07.01.2016 tarihli dilekçe içeriğine göre müdafiinin gördüğü lüzüm üzerine vekillikten istifa ettiği, temyiz ve istifa dilekçesinin sanığa tebliğ edildiği, sanık ile müdafii arasında zorunlu müdafiiliği gerektiren herhangi bir ilişkinin olmaması hususları da dikkate alındığında, sanık ile müdafii arasında yasal anlamda geçerli vekalet-müdafiilik ilişkisinin kalmadığı anlaşılmakla, temyize hakkı bulunmayan müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın karar tarihinden sonra 09/02/2021 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,