Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/8541 K.2020/10300

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanların zararının kim tarafından ve ne şekilde giderildiğinin karar yerinde tartışılmadan, katılanlara zararının giderilip giderilmediği sorulmadan, sanık ve sanığın kardeşinin zararın giderildiğine ilişkin beyanları esas alınarak sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2011 tarih 2011/88 Esas ve 2011/714 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 125/1 maddesindeki hakaret suçuna ilişkin olduğu, aynı ilamda sanığın aynı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da mahkumiyetine karar verildiği, bahse konu suçlar yönünden Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2019 tarihli ek kararı ile davanın uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiği, sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılması,