Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/8671 K.2020/10336

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın kovuşturma aşamasındaki beyanında, olay nedeniyle oluşan zararı giderdiğini, köy muhtarı olan müştekinin de sanığın beyanını doğrulamakla beraber, gerek sanığın gerekse müştekinin zararın ne zaman giderildiğine ilişkin bir beyanının bulunmaması karşısında, müştekiden sanık tarafından hangi aşamada zararın giderildiğinin sorularak sonucuna göre, zararın soruşturma aşamasında giderildiğinin tespiti halinde sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri bakımından TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmasının, zararın kovuşturma aşamasında giderildiğinin tespiti halinde sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Tekerrür uygulamasına esas alınan Rize 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27/10/2011 tarih, 2011/271 E., 2011/1327 K. sayılı ilamındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca ve anılan madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının kabulünde zorunluluk bulunması,