Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/8704 K.2020/12470

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olan hakaret ve kasten yaralama suçlarının, bu kapsamda olmayan TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit ve 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarıyla birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamı dışında kaldığı, ancak hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik CMK’nın 253/1. maddesi hükmü uyarınca tehdit ve mala zarar verme suçlarının uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında; sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,