Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/8737 K.2020/5392

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklara yüklenen 5237 sayılı TCK’nın 154/1, 125/1-4, 106/1-1. cümle ve 151/1, 152/1-c maddelerinde tanımlanan hakkı olmayan yere tecavüz, hakaret, tehdit ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, sanıkların sorgu tarihi olan 27/03/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.