Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/9717 K.2020/16145

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi,

delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında atılı suçlardan zarar görenlerin kimlik bilgileri belirtilmeden, mahkemece sanık hakkında bir kez mala zarar verme suçundan ve bir kez kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verildiği nazara alındığında, sanığın hangi müştekiye yönelik ne şekilde atılı suçları işlediği ve ilişkili bulunan delilleri yukarıda izah edildiği şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, genel ve soyut anlatım ile sanık hakkında yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,