Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/9737 K.2020/15809

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini savunması karşısında; aralarında husumet bulunduğu anlaşılan katılanın görgüye dayalı olmayan soyut anlatımları dışında, sanığın yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan en ağır cezayı içeren Kütahya (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 26/11/2008 tarih, 2007/526 Esas 2007/497 Karar sayılı ilamı ile hakaret suçundan verilmiş 14/01/2009 tarihinde kesinleşen 1 yıl 3 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, adli sicil kaydında yer almayan Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/603 Esas – 2007/227 Karar sayılı ilamına konu 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,