Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/9907 K.2020/7542

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, katılana ait kullanılmayan tek katlı betonarme yapıların kepenklerini sökerek çalan sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 141. maddesi gereği hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, katılana ait kullanılmayan tek katlı betonarme yapıların kepenklerini sökerek çalan sanıkların eylemlerinin TCK’nın 142/1-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 141. maddesi gereği hüküm kurulması,

2-Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının olanaklı olması nedeniyle bu suçlardan hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-b. maddesinde yer alan aynı içerikteki “mağdurun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle giderilmesi” tedbiri dışında başka bir seçenek yaptırıma çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,