Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/9953 K.2021/1209

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa yapılan gerekçeli karara ilişkin tebligatın, yakalama ile alınan savunmasında bildirdiği adrese doğrudan MERNİS şerhi ilave edilerek çıkartıldığı ve 13.01.2015 tarihinde mahalle muhtarlığına teslim edildiği, daha sonra 24.02.2015 tarihinde sanığın iş yeri adresine tekrar tebligat yapıldığı, sanığın ise hükmü 06.02.2015 tarihinde temyiz ettiği, ilk yapılan tebliğ işleminin doğrudan MERNİS şerhi ile çıkartılması nedeni ile usul ve yasa hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmakla; sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Adalet Bakanlığı’nın, CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, müşteki kuruma kovuşturma evresinde yöntemine uygun şekilde CMK'nın 234/1-b-1 maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2019 tarihli yazısı üzerine gerekçeli kararın, suçtan zarar gören Adalet Bakanlığı yerine ceza infaz kurumu müdürüne tebliğ edildiği,