Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10088 K.2024/158

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü; avukat olarak görev yapan katılan ve şikâyetçiye hakaret ettiği, onları basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, şikâyetçi ...'ı vücut bütünlüğüne yönelik saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit ettiği ve katılan ile şikâyetçinin çalıştıkları bürodan, çıkması istendiği hâlde cebir ve tehdit kullanarak çıkmadığının iddia edildiği somut olayda; sanığın şikâyetçi ...'a yönelik eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a, 86/2, 86/3-c ve 106/1-1. cümle maddesinde düzenlenen hakaret, kasten yaralama ve tehdit;

katılan ...'e yönelik eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a ve 86/2, 86/3-c maddelerinde düzenlenen hakaret ve kasten yaralama; ayrıca şikâyetçi ve katılana yönelik aynı Kanun'un 116/2-4. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını oluşturduğu; bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan 22.05.2015 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,