Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1009 K.2022/9465

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, müştekinin seyahat ettiği otobüste muavin olarak çalışan sanığın,

müşteki tarafından oturduğu koltuk üzerine bırakılan çantasından cep telefonu ile parasını çalması eyleminin TCK'nın 142/1-c maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince hüküm kurulması, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan 3 ay hapis cezasına ilişkin Karşıyaka 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15/12/2010 tarihli ve 2010/1279 Esas, 2010/1274 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,