Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10208 K.2023/6034

Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/3 Esas, 2016/163 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kovancılar Cumhuriyet Başsavcılığının,13.01.2016 tarihli ve 2016/16 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, şikâyetçiye ait iş yerinin penceresini kırarak içeri girmelerinden sonra para ve birtakım hırdavat malzemeleri çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 31/3, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesini, 21.04.2016 tarihli ve 2016/3 Esas, 2016/163 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 31/3, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk hakkındaki hırsızlık suçuna ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, eksik inceleme sonucu karar tesis edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun yanında bulunan ... Kırmızıtoprak ile birlikte şikâyetçinin iş yerine gece vakti pencereyi kırmak suretiyle girerek yazar kasadan 10-15,00 TL para ve birtakım hırdavat eşyalarını çaldığı ve bu haliyle atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda alınan savunmalarında atılı suçu ikrar etmiştir.

3. Kolluk görevlilerince düzenlenen Olay Yeri İnceleme Raporu, Olay, Tanık ve Kamera Araştırma Tutanağı, Olay, Yakalama, Üst Arama, Muhafaza Altına Alma Tutanağı, Ev Arama Tutanağı, Eşya Teşhis ve Teslim Tesellüm Tutanağı, Teslim Tutanağı, Takdir-i Kıymet Tutanağı ve Olay Yeri Basit Krokisi dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

2. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdirî bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR