Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10380 K.2023/3526

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.12.2014 tarihli ve 2014/42247 Esas No'lu iddianamesi ile sanıklar hakkında katılanların müşterek malik oldukları taşınmaza, eski araç lastiklerini atmak, 20-25 öbek kadar moloz dökmek suretiyle kirleterek zarar verdikleri iddiasıyla mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 53/1 ve 58 maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/55 Esas, 2016/326 Karar sayılı kararı ile sanıkların üzerlerine atılı mala zarar verme suçunu işlediklerine dair, katılanların şüpheye ve tahmine dayalı iddiaları dışında başkaca delil elde edilemediğinden ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği, sanıkların, müvekkillerinin tarım arazisi olan bahçesine moloz dökmek suretiyle kirleterek zarar verdiklerine, bunu müvekkillerinin zarar göreceğini ve belediyeden ceza alabileceklerini bilerek kasıtlı şekilde yaptıklarına, hal böyleyken sanıkların cezalandırılması yerine beraatlerine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, yerel mahkemenin verilen zararı tam olarak anlayamadıklarına, keşif talep edilmiş olmasına rağmen mahkemece keşif yapılmadığına, dolayısıyla yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığına ve re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Davanın konusunun, sanıkların katılanlardan kiraladığı taşınmaza moloz ve araç lastiği dökerek kirlettikleri iddialarından ibaret olduğu, sanıkların üzerilerine atılı suçu kabul etmedikleri, taşınmaza döküldüğü belirlenen moloz ve lastiklerin sanıklar tarafından döküldüğüne yönelik herhangi bir görgü tanığı olmadığı gibi katılanların da görgüye dayalı bilgilerinin olmadığının anlaşıldığı, bu itibarla sanıkların atılı suçu işlediklerine dair katılanların şüpheye ve tahmine dayalı iddiaları dışında her türlü şüpheden uzak cezalandırılmalarını gerektirecek derecede yeterli, kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediği gibi bu konudaki şüphe halinin de tüm yargılama boyunca giderilemediği anlaşıldığından Yerel Mahkemece sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılanların taşınmazına moloz ve araç lastiği dökerek kirletilmesi eyleminin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğine dair herhangi bir görgü tanığı olmadığı gibi katılanların da görgüye dayalı bilgilerinin olmadığının, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair katılanların iddiaları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinin anlaşılması nedeniyle kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin de reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR