Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1043 K.2021/8006

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın, temyiz yoluna bizzat başvurması gereken sanık ... yerine vasisine tebliğ olunduğu ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/3. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmünün bizzat sanığa yapılması gereken bir tebligat niteliğinde bulunması karşısında; yokluğunda verilen kararın, tebligat tarihinde cezaevinde bulunmayan sanığın son beyan ettiği adresten iade dönmesi üzerine aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/1657 E – 2014/2021 K sayılı, 27.11.2014 tarihli kararı ile hükümlülük sebebi ile atanan vasisine yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşıldığından,

sanık ... müdafiinin öğrenme üzerine sunduğu 26/11/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;