Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10531 K.2023/7152

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında katılan ...’a karşı eylemi sebebiyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında katılan ...’ye karşı eylemi sebebiyle kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İddianamedeki sevk maddeleri arasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b maddesinin yer alması ve anlatımda da bu madde kapsamının belirtildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki (3) nolu görüşe iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Sanığın katılan ...’nün pazar tezgahının üzerine bıraktığı çantasının içinden 70,00 TL para ve ... taş yüzüğünü alacağı esnada yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde belirtilen suçu oluşturacağı gözetilmeksizin, suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/2-b maddesinden ceza tayini,

b- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5271 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,