Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10564 K.2023/8586

... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2015/857 Esas, 2016/462 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın 25.05.2016 tarihli süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın kendisine tebliğini istediği, açıklamalı temyiz sebeplerini gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesini müteakip bildireceğini beyan ettiği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile ... kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında,

önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, gerekçel kararın belirtilen usule aykırı şekilde sanığın savunması sırasında bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine doğrudan MERNİS şerhli olarak çıkarılıp Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligat işleminin usûle aykırı olmasından dolayı, gerekçeli kararın usûlüne uygun olarak (öncelikle bildirdiği en son adresine tebliğ yapılması,