Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10803 K.2021/21356

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK’nın 116/2, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımı süresinin mahkumiyet hükmü olan 29/06/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, olay günü bina niteliğinde ve kamu kurumu olan Gaziosmanpaşa İlköğretim okulundaki öğretmenler odasından, öğretmen olan mağdura ait suça konu bilgisayarı çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-a ve 142/2-h maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu, ancak daha ağır cezayı gerektiren TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,