Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11033 K.2023/6428

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıkların hırsızlık suçunu başlarına kar maskesi takmak suretiyle gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, haklarında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-f-h maddesi yerine 142/2-h maddesi uyarınca hükümler kurulması, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 2.Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan mahkûmiyetinin, uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olup, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, lehe olan bu düzenleme ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ve bu mahkûmiyeti yerine adlî kaydında yer ...

İstanbul 60. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2015/523 Esas, 2015/863 Karar sayılı 23.10.2015 tarihinde kesinleşen kararı ile TCK'nın 179/3. maddesi uyarınca verilen 1.500,00 TL hapisten çevrili adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyetinin hükümlerde tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,