Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11076 K.2023/7033

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mahkemece tekerrüre esas alınan ilâmda da 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiği gözetilmeden mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, katılanın işyerine gelerek katılan iş yeri içinde iken cep telefonunu konuşma bahanesiyle alıp sonra uzaklaşarak çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,