Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11099 K.2023/8110

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas en ağır ilam niteliğinde olan 10.04.2015 kesinleşme tarihli ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/440 Esas ve 2015/149 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 3 ay hapis cezası bulunmasına rağmen, mahkemece 31.01.2014 kesinleşme tarihli ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/440 Esas ve 2013/983 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 109/2, maddesi uyarınca verilmiş 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından sanık hakkında ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/440 Esas ve 2013/983 Karar sayılı aynı Kanun'un 109/2. maddesi uyarınca verilmiş 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/440 Esas ve 2015/149 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin ilâmın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin, ...

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/440 Esas ve 2013/983 Karar sayılı aynı Kanun'un 109/2. maddesi uyarınca verilmiş 10 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

1)Katılanın soruşturma aşamasında dinlenilmesinde işyerini olay gecesi saat 22.00 sıralarında kapattığını, ertesi ... saat 06.30'da geldiğinde hırsızlık eylemini fark ettiğini beyan ettiği, UYAP verilerine göre, olay günü gecenin saat 20.50'da başladığı, 04.47'de sona erdiği anlaşılmakla, sanığın hırsızlık eylemini gece vakti gerçekleştirdiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu kararda tartışılmadan yazılı şekilde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143.maddesi uyarınca hatalı şekilde 1/12 oranında artırım yapıldığının belirtilmesi,

Kabule göre de;

2) Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi gereğince kurulan hükümde sonuç cezanın 6 yıl 3 ay olarak belirlenmesi gerekirken, sanığa 5 yıl 15 ay hapis cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

3) Sanığın adlî sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas en ağır ilâm niteliğinde olan 10.04.2015 kesinleşme tarihli ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/440 Esas ve 2015/149 Karar sayılı ilâmı ile 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 3 ay hapis cezası bulunmasına rağmen, mahkemece 31.01.2014 kesinleşme tarihli ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/440 Esas ve 2013/983 Karar sayılı aynı Kanun'un 109/2 maddesi uyarınca verilmiş 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmemesi,