Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11193 K.2023/9109

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.06.2014 tarihli ve 2013/13-203 Esas, 2014/308 Karar sayılı kararında. “Suç tarihinde ekonomik değeri yüksek olan bir aracı kimlik bilgilerini ve açık adresini bilmediği arkadaşı "... ..." lakaplı ... isimli kişiden emanet aldığını söylemesi, aşamalarda aracı emanet aldığı bu kişinin ismini kısmen değiştirerek ifade etmesi,

soruşturma ve kovuşturma makamlarının ısrarına rağmen aracı emanet aldığını iddia ettiği kişiye ait kimlik ve adres bilgileri vermekten kaçınması ve sabıkalı geçmişi de dikkate alındığında hırsızlık suçlamasıyla muhatap olan sanığın sadece hayali bir isim zikretmekle suçlamadan kurtulmayacağını bilecek yaşam ve adlî tecrübeye sahip olması ve gerçekte var olan bir kişiden aracı emanet alması durumunda suçlamadan kurtulmaya yönelik olarak aracı emanet aldığını söylediği kişinin bulunması için daha etkin bir çaba göstermesi gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde,

sanığın eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu değil, hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.” şeklindeki açıklamalar ışığında sanığın aşamalarda suça konu motosikleti 2014 yılının Aralık ayının ilk haftası sokak arasında, adres ve kimlik bilgilerini bilmediği bir kişiden, ucuz olduğu için ruhsatsız olarak satın aldığını söyleyerek hayatın olağan akışına aykırı savunmalarda bulunması, satın aldığı kişinin kimlik bilgisini, telefon numarası veya adres bilgilerini verememesi, satın aldığına dair bir belge de sunamaması,

suça konu motosikletin sanığın kullanımında 07.01.2015 tarihinde motor numarası kazınmış, okunamaz bir hâlde ele geçmesi ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın eyleminin sübut bulduğu gözetilmeden hırsızlık suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,