Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11211 K.2021/16739

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mühür bozma ve kaçak su kullanmak suretiyle hırsızlık suçundan yapılan yargılama sonrasında mahkemenin 05/12/2007 tarih ve 2007/1017 esas ve 2007/991 karar sayılı kararı ile her iki suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

sonrasında bu mahkumiyet hükmünün sanığın bir başka suçu nedeniyle mahkumiyetine karar verilen Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/833 esas ve 2010/406 karar sayılı kararında tekerrüre esas alındığı ancak temyiz incelemesinde Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 10/07/2014 tarih ve 2013/25840 esas ve 2014/14005 karar sayılı kararı ile tekerrüre esas alınan Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/991 karar sayılı kararındaki hırsızlık suçunun karşılıksız yararlanma suçuna dönüştüğü ve bu suç yönünden uyarlama yargılamasının yapılması gerektiğinin belirtilmesi üzerine Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesince uyarlama yargılaması yapılması yönünde

bildirimde bulunulduğu, söz konusu mahkumiyet kararının zaten kesinleşmesi nedeniyle suça ilişkin zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilemeyeceği, bununla birlikte kararın esas itibariyle uyarlama yargılaması olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/05/2011 tarih, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 01/06/2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanun'un 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Kanun'un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yasa yolu olduğu ve bu tür kararların temyizinin mümkün olmadığı dikkate alınarak,