KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/11228 E., 2022/898 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ocak 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I)Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihinde 12-15 yaş grubu arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b,151/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıl olağanüstü zamanaşımının 12/07/2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
II)Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık ...’nın suç tarihinde Kırşehir’de olmadığını beyan etmesi karşısında, sanığın suç tarihindeki HTS kayıtları istenerek olay tarihi ve saatlerinde suç mahallinde bulunup bulunmadığının araştırılmaması, soruşturma aşamasında bilgisi alınan Bahattin Mayalı’nın hırsızlık olayını sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’nın gerçekleştirdiğini beyan etmesi ve bu beyan üzerine sanık ile suça sürüklenen çocuk hakkında dava
açılmasına rağmen tanık olarak dinlenmemesi ve dosyası ayrı olan sanıklar ... ve ... hakkında açılan davanın sonucu araştırılıp, tanık olarak dinlenmemesi ve tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/11228, K. 2022/898, 31 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama