Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/11468 K.2023/9444

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın, suça konu büyükbaş hayvanını sanıktan satın ... şahıs olan ...'ye ulaştığı ve ...'nin de hayvanı katılana teslim ettiği, akabinde durumun sanığa bildirilmesi üzerine suça konu hayvan için ödenen 2.300,00 TL paranın sanık tarafından tanık ...'ye iade edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,