Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12298 K.2023/8958

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın şikâyetçiye ait iş yeri içerisine girerek içerideki malzemelere zarar verdiği, şikâyetçinin sanığın elinde evraklar gördüğünü, sanığa ne yaptığını sorduğunda üzerine saldırarak ... bir cisimle kafasına vurduğunu beyan ettiği sanığın eyleminin bütün halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına dair delilleri değerlendirme ve takdir yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyet hükmü kurulması,