Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12446 K.2024/7794

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıkların, katılanların evine gündüzleyin rızaları olmaksızın girerek, katılanları basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları iddia edilen olayda, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 116/1, 119/1-c, 86/2. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 02.06.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,