Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/1261 K.2022/13715

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tüm aşamalarda hakaret etmediğini savunması, katılan ile sanığın ortak kızı tanık Seher'in 24/03/2015 tarihli ifadesinde babasının kendilerini görmek için kapıya vurduğunun ancak kimseye kötü söz söylemediğini beyan etmesi ile sanığın iddialarının doğruladığının anlaşılması karşısında, katılanın soyut iddiası dışında tanık Seher'in çelişkili beyanı dışında sanığın mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmamasına rağmen sanık hakkında beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,