Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12656 K.2021/17914

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 03/03/2016 tarihli vd. sunduğu dilekçelerindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre, mahkemenin 2015/395 Esas, 2015/913 Karar sayılı, 11/03/2016 tarihli ve 27/04/2016 tarihli ek kararlarının kaldırılmasına karar verilerek; sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın son bilinen adresine tebliğe çıkarıldığı,

sanığın adreste bulunmaması üzerine en yakın komşusuna haber verilerek ilgili mahalle muhtarına 28/01/2016 tarihinde tebliğ yapılmışsa da, tebligat zarfında, en yakın komşunun isminin veya kapı numarası gibi belirleyici herhangi bir bilginin bulunmaması nedeniyle, karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında, sanığın öğrenme üzerine sunduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.