Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12760 K.2024/8759

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II.Sanık Hakkında Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi

Sanığın aşamalardaki suçu işlemediğine dair istikrarlı savunmaları karşısında, suça sürüklenen çocuk ...'nin atfı cürüm niteliğindeki beyanlarından başka sanığın mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delil bulunmadığı dikkate alınarak atılı suçtan beraati gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,