Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12814 K.2023/8795

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 5271 sayılı Kanun’un 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

a. Mahkemece 26.01.2016 tarihli ara kararda tanık olarak dinlenilmesine karar verilen ... dinlenilmeden ve buna yönelik kurulan ara karardan da dönülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b. Dosya içeriğine göre, katılan ... ile sanık ...'nın kardeş oldukları ve suç tarihinde aynı konutta ikamet etmediklerinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 167/2. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,