Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12817 K.2024/4961

Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/34 Esas, 2016/410 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.

Ayrıca, gerçek kişiler yönünden Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapılabilmesi için, muhatabın adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve daha önce kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usûllere göre tebligatın yapılmış olması zorunludur.

İncelenen dosyada; katılanlar ..., ...'ın yokluğunda verilen kararın katılanların ifadelerinde belirttikleri beyan adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, aynı zamanda MERNİS adresi olan beyan adreslerine normal tebligat çıkartılmadan MERNİS adresi ibaresiyle doğrudan tebliğe çıkartılmasının usûle uygun olmadığı, yine katılan ...'ın son bildirdiği adrese yapılan tebligatın iade edilmesi üzerine,

mernis adresinin olmaması nedeniyle aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığının ancak daha önce aynı adrese usûlüne uygun tebligat yapılmamış olduğunun anlaşılması karşısında.