Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/12841 K.2024/2139

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın İzmir 3 No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunduğu sırada koğuş camına tekme atmak suretiyle zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a maddesinde belirtilen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının, mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 07.10.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,